Το τραγούδι του τρελού

Ο ήλιος ζει στον ουρανό, το φίδι ζει στη γη.
Χωρίς ασπίδα και κοντάρι προχωρώ.
Μου αρκεί το ψάθινο καπέλο που φορώ
μου αρκεί το καλαμένιο μου ραβδί.

Στον κόσμο τον μικρό και τον απέραντο
γυμνό μ' ηύρε το βράδυ και απένταρο.
Τ' αρχαία μου τα σύνεργα κοιτώ στον ουρανό:
Την Άμαξα, τον Τρίποδα, το Στέμμα. Προχωρώ.
Κοντά στον Εφταπάρθενο Χορό
σ' ένα φαράγγι άστρων σκοτεινό
η κουκουβάγια με ρωτά καθώς περνώ:
"Χουχουχουχούου; Χου;" Δεν απαντώ
γιατί πιο πέρα στη σκιά του Γαλαξία
με περιμένει η πανέμορφη Ευδοξία.

Στον Μπελντεγκέζε ορκίζομαι τον Μέγα
ομόνω στον Ωρίωνα και στον Βέγα
είμαστε οι πρώτοι άνθρωποι και οι στερνοί θεοί
εγώ το Άλφα είμαι και τ' Ωμέγα εσύ.
Απ' της Γυναίκας και του Άντρα τη λατρεία
είναι που ανθίζουν τα κλαδιά του Γαλαξία.

Μέσα στο χέρι της το χέρι μου κρατεί
και περπατάμε στην απέραντη τη γη.
Ποιον θα μπορούσε η γύμνια μας τάχατες να πειράξει
όταν τη λάμψη μας ουδείς αντέχει να κοιτάξει;

(Θεσσαλονίκη 1998-Ραΐνα 2002)

Γιάννης Υφαντής
Περιοδικό "πόρφυρας" 106 Ιαν-Μαρτ 2003

Χαρούμενο τραγούδι

I

Έρχεται η φωνή μου άνεμος του απείρου.
Έρχεται η φωνή μου φορτωμένη την
αρσενική
Γύρη των άστρων∙ έρχεται
Στο λουλούδι του νου σου.

II

Έρχομαι από την άκρη μιας
Αιωνιότητας.
Με προβιά και με έκσταση
Μ' ένα κομμάτι σεληνόφωτο στο μέτωπο
και μ' ένα κέρατο στη ζώνη
Με μνήμες από πάχνη κι από φωτιά
Έρχομαι από την άκρη μιας
Αιωνιότητας.
Άφησα τα χνάρια μου πάνω στον
Πηλό του φωτός.
Φόρεσα τη θωριά του νερού.
Φόρεσα τη δυσκινησία των οστρακόδερμων.
Βόσκησα τους ανέμους κι εξημέρωσα τους ήχους.
Έζησα του λύκου την έκσταση
Μπροστά στον πάγο και τη φωτιά.
Έρχομαι από την άκρη μιας
Αιωνιότητας.
Έρχομαι από την έρημο των άστρων.

III

Έρχομαι από την έρημο των άστρων.
Μοναχικός βαδίζω ερημώνοντας το μέλλον.
Στερεύουν οι πηγές της πλάνης τα πάντα ξηραίνονται.
Πλούσια απλώνεται η άμμος και μονάχα η άμμος
Χώρος για περισσότερη σκέψη
Χώρος για περισυλλογή κι ελευθερία
Χώρος του άδειου και της φωτιάς.
Έρχομαι από κει όπου πηγαίνετε
Έρχομαι από την έρημο των άστρων.
Μοναχικός φυτρώνω μες στην έρημο των λαών. Ώριμος
Ήλιος
Γέρνω από γύρη σοφίας.

Γιάννης Υφαντής
Συλλογή Μανθρασπέντα (1977)