Στοίχημα

Ψάχνεις τα όρια

Αναζητάς διάρκεια ν’ ακουμπήσεις

Στα μάτια του ηττημένου

οι εχθροί γιγαντώνονται

με προθεσμίες παράλογες

σ’ ένα χάος που ονομάζεται

Κόσμος

σ’ αυτή την ψυχή που ζητά

εκδίκηση στα πάντα

Ένα άλογο αφηνιασμένο

σε τοίχους κλειστούς

ξάφνου σπάει το παράθυρο

και ματωμένο

καλπάζει στο πουθενά

και δεν ξέρει πια πως είναι άλογο

και δεν έχει πια σημασία

πως πίσω του

κάποιοι στοιχηματίζουν

αν θα φτάσει εκεί

που θα κερδίσουν αυτοί

Κώστας Παπαθανασίου

Πηγή: http://thraka-magazine.blogspot.gr/2015/09/blog-post_15.html

Αστροναύτης

Υπήρξα κάποτε σκιά
Οι άνθρωποι γερνούσαν
Μες στην αρχαία δυστυχία
Που στοίχειωσε αυτόν τον τόπο

'Ημουν παιδί όταν κοίταξα ψηλά
Κι είπα πως μια μέρα θα χαθώ
Στην αγκαλιά των ουρανών
Για πάντα νέος θα πετώ ψηλά

Τώρα απόλυτη σιωπή
Μες στο απέραντο κενό
ΑΙώνια χάνομαι
Ο χρόνος δεν αφήνει
Τα λυπημένα του σημάδια
Αιωρούμαι σαν έμβρυο
Στην αέναη μήτρα του σκότους

Δεν αντέχω άλλο
Σ΄ αυτό το αχανές νεκροταφείο

Πεθύμησα να δω εκείνη
Την γαλάζια σφαίρα
Να πλησιάζει στο βλέμμα
Να ακούσω την καρδιά μου
Να χτυπά γρήγορα
Καθώς ορμάω σαν τρελός
Μέσα στα σύννεφα

Κώστας Παπαθανασίου
Συλλογή "πέτρινα πουλιά"